مپرس حال مرا روزگار یارم نیست

مپرس حال مرا روزگار یارم نیست

جهنمی شده ام هیچ کس کنارم نیست


نهال بودم و در حسرت بهار ولی

درخت می شوم و شوق برگ و بارم نیست


به این نتیجه رسیدم که سجده کردن من

به جز مبارزه با آفریدگارم نیست


مرا ز عشق مگویید، عشق گمشده ای است

که هرچه هست ندارم که هرچه دارم نیست


شبی به لطف بیا بر مزار من، شاید

بروید آن گل سرخی که بر مزارم نیست...