خدایا خدایا خدایابه اندازه تمام ماموریت های شکرت

خدایا، خدایا، خدایا،به اندازه تمام ماموریت های 115 شکرت.
خدایا من همیشه شکر گزار بودم. خدایا شکرت که بنده حقیر توام و همین مرا بس که یک اورژانسیم .
خدایا من نمی خوام نامه و یا شکایت به وزیر یا ریس جمهور بنویسم. فقط می خواهم از خودم بگویم و بس. به لطفی که در حق من روا داشتی.خدایا شکر گزار توام که علمم را در عمل قرار دادی تا به جرات بگویم من یک چشم پزشکم .من یک متخصص بیهوشیم. من یک جراحم. من یک متخصص قلبم. من یک.........من یک پرستارم. انگاه که چشمان و همه وجود یک پدر یک مادر به دستان و وجود من است. که شاید پسرش را که خوابیده از خواب بیدار کنم انگاه که دخترکی می گوید عمو مامان خوب می شود.... اری عمو مامانت خوب می شود!. ولی خدایا من تنها با وجود توست که می خواهم پسرشان را از خواب بیدار کنم. می خواهم اشک مادری را به لبخند وشادی تبدیل کنم. و گرنه انجا منم که از همه حقیرترم .انجا هیچ پزشکی نیست،انجا هیچ تیم cprنیست، انجا منم و پله های طولانی و طبقاتی در هم پیچیده واشکهای مادری که مرا میسوزاند ونالهای پدری که.... و وزیری که در خواب است. خدایا من اگر خواب ندارم همین مرا بس که میزی هم ندارم که زیری داشته باشد. خدایا ما همینیم از هر سو پزشکیم. از یک سو جراح از یک سو بیهوشی.... اری ما سوها داریم که از هرسو نگاه می کنیم خادم ملتیم. نمی دانم وزیر از کدام سو نگاه می کند؟ از سوی که زیر دارد واین زیر پر نمی شود. خدایا چرا فقط زیر میز باید پر شود؟ راستی شاید قایم موشک است؟ وگرنه ان چیز که عیان است چه حاجت به بیان است. فکرمیکنم چشم چشم پزشکان ما درست نمی بیند. البته خدایا ممنون که همچین چشمی به ما ندادی که زیر میز باشد. خدایاچشمان من به رزق روزی است که برایم می فرستی. و اب سر سفره ام اشکهایست که شب وروز که وزیر خواب است از چشمهای بچه ها و پدر و مادران شهر پاک کرده ام خدایا اطعام فقراچه لذتی دارد. فقرا بله! فقرا.اری اری. خدایا همین مرا بس. همین مرا بس که بتوانیم انچنان کار کنم انچان دل شاد کنم که فقرای همچون پزشکان را سیر کنم می دانم خدایا .ولی توان من همین است. نمی دام چرا؟ ولی فکر کنم میز انها بزرگ است .خدایا من شب عید خانه نرفتم تا او شصت ملیون ببردو من پولی به تاکسی دهم تامرا به خانه ببرد. خدایا دیگر نمی گویم چرا که پزشکان دیگر درمان نمی کنند. رفته اند و یک میز خریداند که زیری دارد ....خدایا شما مواظب باش زیرت نگیرند. اقای وزیر!شما هم میز دارید؟یا پزشکید؟ یا منتظر دستهای مایید؟ عجب میز بزرگی! (خادم ملت یک اورژانسی)