عاشقم... اهل همین کوچه بن بست کناری. که تو از پنجره اش پا

عاشقم... اهل همین کوچه بن بست کناری. که تو از پنجره اش پای به قلب من دیوانه نهادی. تو کجا؟ من کجا؟ طاقت آغاز کجا؟
تو به لبخند و نگاهی. من دلداده به آهی. بنشستیم تو در قلب و من خسته به چاهی. گنه از کیست؟ کاش میشد گنه پنجره و لحظه و چشمت همه بر دوش بگیرم