رسید شب٬ نرسیدی و درد بی حد شد 

رسید شب٬ نرسیدی و درد بی حد شد 
و اسم جمعه ز تقویم دفترم رد شد
زمین برای زمانی به خواب رفت انگار
صدای ثانیه ها هم سکوت ممتد شد
دوباره آخر حدس و گمانه ها بی تو
شبیه حرف دل از آنچه شور می زد شد
جهان که پای حضورت هزار منطق چید
چه شد که پای تو در آمدن مردد شد؟
تو انتظار چنینی نداشتی شاید
چقدر پیش تو این انتظارمان بد شد
دوباره مثل خودت بی قرار می مانم
ببینم آخر این داستان چه خواهد شد
بیا و نمره ی خوبی به شعرهایم ده
که بی تو هر چه نوشتم در امتحان رد شد