:

:
من به هرسازی زدی ، رقصیده ام ای روزگار
‌
منزل لیلی ز تو پرسیده ام ، ای روزگار

خوب بودم پس چرا کاتب برایم غم نوشت

رنگ غم بر زندگی پاشیده ام ای روزگار

فارغ التحصیل دانشگاه درد و غصه ام

از غریب و آشنا رنجیده ام ، ای روزگار

از برای دیگران ، فصل بهاران میشوی

سهم من از تو خزان را دیده ام ، ای روزگار

میکنم دل خوش به هر چیزی ، حسودی میکنی

بین خود باشد ز تو ترسیده ام ای روزگار

کاش می گفتی ز آزارم چه حاصل میشود

از لبانم خنده را دزدیده ام ، ای روزگار

بس روا دانستی و کردی جفا در حق من

نام خود سنگ صبور نامیده ام ، ای روزگار

چرخ گردون با دلم نا مهربان باشد زیاد

ظاهرا آبادم اما از درون پوسیده ام ، ای روزگار ...