نگاه به خودتاز داخل آنه انداخت و آه شد

نگاهى به خودت،از داخل آيينه انداختى و آهى كشيدى.
اين لباس رو خيلى دوست داشتى و حالا كه امشب تولدِ همسرت بود،دوست داشتى كه اون رو بپوشى؛اما از اونجايى كه رابطه خوبى باهم نداشتيد و يك ازدواجِ صرفا كارى داشتيد،نميدونستى كه اين لباسِ باز رو ميتونى بپوشى و يا نه!
"خوشگله!"
از فكر بيرون اومدى و نگاهت رو از آيينه،به مردِ پشتِ سرت كه تنها فاميليش رو به دوش ميكشيدى،دوختى:
"بنظرت..زيادى باز نيست؟اگه بپوشم.."
قبل از اينكه بتونى جمله ات رو كامل كنى،مرد با قدم هايى بلند خودش رو از پشت بهت رسوند و گفت:
"هر لباسى كه ميخواى بپوش،من همسرتم و مطمئن ميشم كه هرشخصى رو كه بهت نگاهِ بدى داشته باشه،آخرين نفس هاش رو كنارِ خودم بكشه!"
متعجب سمتش برگشتى،توقع همچين رفتار بالغانه اى رو از مردِ مقابلت نداشتى.