کنارم باش، این پاییز،

کنارم باش، این پاییز،
کنارم باش، می‌ترسم...
خزان را دوست دارم من، ولی بی تو؛
خیابان، کوچه ها، این شهر، این پاییز؛
تو را بدجور کم دارد!
بدونِ تو؛ گلوی آسمان ها درد می‌بارد،
صدای خش خشِ این برگ ها بی تو؛
صدای نابهنجاریست باور کن؛ به بانگِ مرگ می‌مانَد!
اگر باشی، اگر همراهِ من باشی؛
خزان زیباترین فصل است، می‌دانم...
کنارت چای می‌چسبد؛
به وقتِ شامگاهان، در هوای سرد و بارانی...
کنارت کوچه ها زیبا، درختان، آسمان، گنجشک ها زیبا،
کنارت بازهم دیوانه ی باران و پاییزم... کنارم باش ماهِ من، که با تو چای می‌چسبد،
که با تو عاشقی کردن، دویدن، شهر در پاییز را دیدن؛
که با تو کافه گردی، شعر خواندن، مبتلا بودن؛
در این پاییز می چسبد، عجب پاییز می‌چسبد!
کنارِ تو ؛ خزان زیباترین فصل است، میدانی؟!
‌ #نرگس_صرافیان_طوفان‌