چه نشسته ای که فنجان دقایقت لبریز بی حوصلگی شده و فکرهای

چه نشسته ای که فنجانِ دقایقت لبریز بی حوصلگی شده و فکرهای بیهوده به جانِ آرامشت افتاده اند ؟
پیاده روهای این شهر ، انتظارِ گام های آرام تو را می کشند ،
و آغوش فراغت ها به روی خستگی های تو باز است .
چه کتاب ها که می شود بخوانی و چه قهوه ها که می شود بنوشی ...
چه نشسته ای که زندگی دارد از دهان می افتد !