تقدیم به تو که زبان می گشایی

تقدیم به تو که زبان می گشایی

رگ های فروبسته ی هزار پرسش بی امانم را پاسخ می گویی

و هجوم بی امان نفس هایت دفتر پر برگ ندانسته های اندیشه ام را صفحه به صفحه بر باد می دهد

ای آشنا ! با من سخن بگو