-

-
گفتند "نقطه" پایان جمله است.
" نقطه" گذاشتم برای پایان دردی که بغض شده بود...
بغضم ترکید
" نقطه" زیر آوار اشکهای گم شد...
جای گذاشتن " نقطه"
تو طلب داشتی که به دردت چرا نمی رسم
و " نقطه" آواره شد در میان دردهایم
کجا بگذارمش این آواره را؟
باز هم تقصیر من شد
"نقطه ای" آواره شد
جای پایان درد، " نقطه" را بر سر من کوبیدی...
میان دردهایم به دنبال دل خویشی؟
سرت خوش باد...