بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت سوم : یقین و تسلیم :
این شخص بنده این چیزهایی است که گفته شد. شما به خدا خدا گفتنش توجه نکنید. این‌ها واژه، کلمه و صدا هست که از دهانش بیرون می‌آید.
واقعیت بندگی شخص مال کیست؟ آن کل هستی! آن حقیقت مطلق! آن خدای حقیقی!، اگر کسی صدایش کند به آنی جوابش را می‌دهد و این هم زمانی است که خودش را به او فروخته باشد یعنی عبد خدا شده باشد.
یعنی شخص در خلوت خود با خدا معامله کند و به او بگوید که من خودم را به تو فروختم.
در ضمن این عمل باید زود انجام شود اگر زرنگ است. چون هر لحظه ممکن است که قلب فرد بگیرد و بمیرد بدون آنکه معامله‌ ای انجام داده باشد. چه کسی خرید؟! چه کسی فروخت؟! هیچکس!!! شخص معامله نکرده مرد.
سریع معامله را انجام دهید. یک کلمه است! در خلوت خودتان بگویید که: ای خدای هستی بخش، ما با تو معامله می‌ کنیم و از این به بعد هر کاری دلت خواست انجام بده و من فقط تسلیم توام. و این کار باید واقعاً از صمیم قلب باشد. این آدم نانش در روغن است. این شخص از همین لحظه در بهشت است. نه اینکه بمیرد و سپس به بهشت برود.
از همین جا دردسرهای ذهن را ندارد. آرامش دارد. آرامش حقیقی فقط اینگونه به دست می‌آید. هیچ جور دیگری به دست نمی‌آید. تنها فقط پای خدا را وسط کشیدن باعث آرامش می‌شود.(پایان)