کاش باران بودم

کاش باران بودم
وغم پنجره رامی شستم
وبه نرگس که پس پنجره غمگین مانده
ازسرعشق ندامی دادم
پاک کن پنجره ازدلتنگی
که هوادل خواه است
گوش کن باران را
که پیامی دارد
دست ازغم بردار
زندگی کوتاه است
بازکن پنجره را
روزنودرراه است