هرشب

هرشـب
دسـت‌هايـم را
روے بنـد رخـت آويـزان مى‌ڪنم
و پاهـام را
ڪہ پيـش پاے خـودم
روے جاڪفشى ڪَذاشتہ‌ام
جفـت مى‌ڪنم
و سعى مى‌ڪنم
چشـمانم را
از روے قـاب عڪس بردارم
و لـبِ تاقچـہ بڪَذارم
ڪہ چشـمم بہ خـودم نيفتـد،
مى‌بينى!؟
بى‌تـو
هـرشـب
فقـط تـلاش مى‌ڪنم
متـلاشى نشـوم...