منمو شاخه غمی که که تو دلم جوونه کرده

منمو شاخه غمی که که تو دلم جوونه کرده
منو یاد خوبیه تو که دل و دیوونه کرده

منو رنگ مخمل شب منو برق صد ستاره
که تو عمق تیرگی ها باز تو رو یادم میاره

نباشی تو خاطر من مثل اینکه زندگی نیست
مثل اینکه رنگ دریا آبیه همیشگی نیست

یاد من اگر چه نیستی تو رو با خودم میدونم
چشم به راه مهربونی تا ته دنیا میمونم

روی شیشه مینویسم دیگه به امید دیدار
موندنی ترین مسافر تا ابد خدا نگهدار