و امروز

و امروز
از پس سانت به سانت
فاصله
از پس
این
کوه ها
درخت ها
و رودها
در می یابم
هنوزدلتنگم
و هنوز بیمارم از رفتن
ای که همیشه می مانی
و رفتم
را
میبینی
ماندن
چه طعمی دارد؟
ای کاش زنجیرهای روحم را
میتوانستم به خاک گور ابدیم قفل کنم
تاهرشب
جرینگ جرینگ کنان
به
سوی تو پرنکشد
و نوشداروی خواب
این مورفین
رو به اتمام را
بی اثر نکند
بگو بامن
ماندن چه طعمی دارد؟
رفتن
که طعم تلخ مرگ می دهد.....
ش. باران
م. خ