.

.
تا كي قلمم را
روی كاغذ
بيهوده بچرخانم
كه صدايت نزنم
چقدر پرده بر پنجره ها بكشم
مبادا دلم را بلرزاند اين پاييز
چقدر درزهاي ذهنم را ببندم
تا هيچ روزنه ای نباشد به سمتت
با اينكه خوب مي دانم
اسبي كه شيهه اش را قورت مي دهد
خواهد مرد...
.
بهار_قهرمانی