ترجمه نامه 30 نهج البلاغه

ترجمه نامه 30 نهج البلاغه

خطاب به معاویه و پند و هشدار به او :

نسبت به آنچه در اختیار داری از خدا بترس و در حقوق الهی که بر تو واجب است اندیشه کن ، و به شناخت چیزی همت کن که در ناآگاهی آن معذور نخواهی بود . همانا اطاعت خدا نشانه های آشکار و راه های روشن و راهی میانه و همیشه گشوده و پایانی دلپسند دارد که زیرکان به آن راه یابند و فاسدان از آن به انحراف روند .
کسی که از دین سر باز زند از حق روی گردان شده و در وادی حیرت سرگردان خواهد گشت، که خدا نعمت خود را از او گرفته و بلاهایش را از بر او نازل میکند.
معاویه!
اینک به خود آی و به خود پرداز!
زیرا خداوند راه و سرانجام امور تو را روشن کرده است.
اما تو همچنان به سوی زیانکاری و جایگاه کفر ورزی حرکت میکنی. خواسته های دل تو را به بدی ها کشانده و در پرتگاه گمراهی قرار داده است ، و تو را به هلاکت انداخته و راه های نجات را بر تو بسته است.