"گابریل گارسیا مارکز ، خالق اثر صد سال تنهايي" :

"گابریل گارسیا مارکز ، خالق اثر صد سال تنهايي" :


اگر می‌دانستم این آخرین دقایقی ست که تو را می‌بینم ، به تو می‌گفتم : «دوستت دارم» و نمی‌پنداشتم که تو خود این را می‌دانی...
همیشه فردایی نیست تا زندگی ، فرصت دیگری برای جبران این غفلت‌ها به ما بدهد...
کسانی را که دوست داری ، همیشه کنار خود داشته باش و بگو که چقدر به آن‌ها علاقه و نیاز داری و مراقبشان باش...
به خودت این فرصت را بده تا بگویی :
«مرا ببخش» ، «متاسفم» ، «ممنونم» و .... از تمام عبارات زیبا و دلنشینی که بلد هستی ، استفاده کن...
هیچکس تو را به خاطر نخواهد آورد ، اگر افکارت را چون رازی در سینه محفوظ داری...
خودت را مجبور به بیان آن‌ها کن...
به دوستان و همه‌ی آنهایی که دوستشان داری و برایت عزیز هستند ، بگو که چقدر برایت ارزش دارند...
اگر نگویی ، فردایت مثل امروز خواهد بود...
و چه بسا که خیلی هم زود دیر خواهد شد...