بیتوته‌یِ کوتاهی‌ست جهان

بیتوته‌یِ کوتاهی‌ست جهان
در فاصله‌یِ گناه و دوزخ خورشید
هم‌چون دشنامی برمی‌آید
و روز شرمساری‌ِ جبران‌ناپذیری‌ست.
 آه
پیش از آن که در اشک غرقه ‌شوم
چیزی بگوی
درخت،
جَهلِ معصیت‌بارِ نیاکان است
و نسیم
     وسوسه‌ای‌ست نابه‌کار.
مهتابِ پاییزی
کفری‌ست که جهان را می‌آلاید.
چیزی بگوی
پیش از آن که در اشک غرقه‌ شوم
     چیزی‌بگوی
هر دریچه‌یِ نغز
بر چشم‌اندازِ عقوبتی می‌گشاید.
عشق
     رطوبتِ چندش‌انگیزِ پلشتی‌ست
و آسمان
     سرپناهی
 تا به خاک بنشینی و
     بر سرنوشتِ خویش
    گریه سازکنی.
آه
پیش از آن که در اشک غرقه‌شوم چیزی بگوی،
هرچه باشد
چشمه‌ها
از تابوت می‌جوشند
و سوگ‌وارانِ ژولیده آبرویِ جهان‌اند.
عصمت به آینه مفروش
که فاجران نیازمندتران‌اند.
 خاموُش منشین
خدا را
پیش از آن که در اشک غرقه‌ شوم
از عشق
 چیزی بگوی! #شاملویِ_بااحساس😍
#کوکِ_کوکِ_حالم😉 ❤ #یکشنبه_سیزدهمِ_مردادجانِ_۱۳۹۸