عاقبت روزی ب دریا می زنم

عاقبت روزی ب دریا می زنم

پشت پا بر رسم دنیا می زنم

ساز نا کوک دل بیچاره را

روی کوک نیستی نُت میزنم

شهر پر رنگ و ریای عشق را

لاجرم با مردمش پس میزنم

سادگی ام بس گران آمد ب خلق

با بساط سادگی پر می زنم

می سپارم دل ب موج نا شکیب

آتشی بر خرمن دل می زنم

با گذر از این جهان نانجیب

ریشه بر بنیاد ماتم می زنم

عاقبت با این تن دنیا گریز

سر به کوی بی نشانه می زنم


#مونا سادات موسوی