در گوشه نمناک دلم

در گوشه نمناک دلم
عکس یک خاطره ای پیدا شد

من و تو

موج خروشان شمال
خنده و قهر و غروب

نم نم باران بود
که به یادم آمد

کمتر از ثانیه ها

هر دومان خیس تر از ابر بهاری بودیم
و چه زیبا لحظاتی سپری میکردیم

بعد انروز دگر نه غروبی زیباست
و نه باران کنار ساحل

چون تو رفتی و خوشیها هم رفت
و منم خسته جا مانده ز راه

که هر سو نگرد
جاده ای بی پایان

چشم براه قدم خسته اوست
میرم از اینجا

تا دگر

در گوشه نمناک دلم
خاطرت زنده نگردد ای دوست