عشق رآ در وجودش پنهآن کرده بود

عِشق رآ دَر وجودَش پِنهآن کَردِه بود~
پَتویی گَرم رویَش کِشیدِه بود•
و بِه زَبآنَش نِمی آوَرد°
تآ نَکُنَد روزی سَرمآیِ بی تَوَجُهی مَریضَش کُنَد...
امآ آنقَدر پِنهآنَش کَرد تآ عِشق تَکثیر شُد!
هَر روز بیشتَر و بیشتَر میشُد•
آنقَدر زیآد شُد تآ تَمآمِ وجودَش رآ فَرآ گِرفت~
عِشق مِثلِ ویروسی شُده بود،
کِه هیچ دآرویی دَرمآنَش نِمی کَرد•
پِزِشکآن از تشخیص و مُعالِجِه اش عآجِز بودَند•
آن هآ حَرف میزَدَند•
امآ دُختَرَک نِمی شِنید•
فَقَط خودَش می دآنِست کِ روحَش،
سآل هآ پیش~
بآ طَنآبی کِه از عِشق سآختِه شُدِه بود•
خودَش رآ دآر زَدِه بود•
هَمآن عِشقی کِ بِ جآیِ انبآر شُدَن•
بآیَد در گوشِ مَعشوقَش پَرتآب میشُد•
امآ تَرس مآنِعَش شُدِه بود•
تَرسِ بی تَوَجُهی~

#sadaf_ab
#sd_ab
#♥ ️