گفتم :

گفتم :
"بالاخره که فراموشش میکنی. اینجوری نمی مونه"
نفس عمیقی کشید و گفت :
"یادِ بعضی آدما هیچوقت تمومی نداره؛
با اینکه نیستن، با اینکه رفتن، ولی هیچ وقت خاطره شون تموم نمیشه"
گفتم :
ولی همین که نیستش، کم کم همه چی تموم میشه.
گفت :
بودنِ بعضی از آدما، تازه از نبودنشون شروع میشه ...