یادش بخیر؛ روزگاری که گوشی‌هایمان کوچک بود، اما حرف‌هایما

یادش بخیر؛ روزگاری که گوشی‌هایمان کوچک بود، اما حرف‌هایمان بزرگ. آن روزها که خبری از ویترین‌های رنگارنگِ مجازی نبود و همه چیز در طنینِ یک “صدا” خلاصه می‌شد. گوشی‌های قدیمی، “اصالت” داشتند؛ اهلِ تظاهر نبودند. فقط بودند که صدایِ گرمی را به گوشِ مشتاقی برسانند. حالا در هیاهویِ هزاران نرم‌افزار و چت‌های بی‌پایان، انگار آن “صفا” لابلایِ نوتیفیکیشن‌ها گم شده است. چقدر دلم تنگ شده برای آن وقت‌هایی که شنیدنِ صدایِ کسی، تمامِ تنهایی‌مان را پر می‌کرد؛ نه مثلِ حالا که در میانِ دنیایی از آنلاین‌ها، از همیشه تنهاتریم…
دیدگاه ها (۱۷)

سناریو ی درام از ا/ت و باجی

#𝙁𝙞𝙫𝙚.𝙮𝙚𝙖𝙧𝙨.𝙤𝙛.𝙨𝙞𝙡𝙚𝙣𝙘𝙚2 𝗽𝗮𝗿𝘁 ³---ویو: آراساعت...۸:۴۷ شبمحوطه...

007-پنهان در مه - پارت ۱۰۶

چند پارتی بازی ممنوع

رمان: آخرین رقص در قصر#𝗧𝗵𝗲_𝗟𝗮𝘀𝘁_𝗗𝗮𝗻𝗰𝗲_𝗶𝗻_𝘁𝗵𝗲_𝗣𝗮𝗹𝗮𝗰𝗲Part_1فصل...

دارم به این فکــر میکنم کهچند سالِ دیگـــر که یکهو سرهایمان ...

Cute.؟

🌳🎶 تک‌درخت؛ نجوای خاطره‌ها در نسیم نوستالژی...در دل دهه‌هایی...

👌 👌 ما نسل در برزخ مانده ایمشیرینی دنیای حقیقی را چشیده ایم ...

و تو،طوری در من نفوذ کرده‌ای که انگار تمامِ سلول‌هایم، از هم...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط