کلافه ام از دلتنگی...

کلافه ام از دلتنگی...
ولی نباید مستقیم توی چشمهایت زل بزنم و بگویم!
باید آرام و
یواشکی؛
از پشت هزار اتفاق و هزار خاطره
بیایم و بگویم :
ای وای...
شما اینجایید؟
چه تصادفی!
چه سعادتی...
اما حیف که این قاب عکس ها
نه صدایشان شبیه توست
نه عطرشان!
نه لبخندشان...
این ها فقط این جا نشسته اند
تا من یادم بماند قیافه ی عشق را !