{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

هر روز صبح

هر روز صبح
یک تاب خالی را هل می دهم
تا به یاد داشته باشم
آدم ها به اوج که می رسند
دست ها را فراموش می کنند
دیدگاه ها (۱)

دلــم فـیــلــم بــلــنــد مــی خــواهــدیـه واقــعـیـتـــ ع...

ﭼِــﺮﺍ ﻣَﺮﺍ ﺧـــﺎﮐـ ﻧﻤﮯﮐﻨﻨــﺪﺗَــﻨَــﻢ ﺳـَـﺮﺩ ﺍَﺳــﺘــﺍِﺣﺴــ...

به کلاغ هابگویید قصه من اینجا تمام شد یکی... بود و ...

سوالــــــــی بپرسمـــ دعوایــم نمـــــی کنــــــیباز نمــــ...

خطاب به خودم:یاد بگیرم که#فروتنی، نشانه‌ی ضعف نیست؛نشانه‌ی ب...

‌آدم‌ها هرگز كسانى را كه دوست دارندفراموش نمى‌كنندفقط عادت م...

☀️هر صبح 🍁یک روز جدید در انتظار ماست☀️انسان ها می گویند که ا...

غم را نمى شود از تن بيرون كرد؛ اين را خيلى دير فهميدم.آدم خي...

به طلوع عشــق مے نشینم صبـح هاتا از پشت پرده ی آسمانت نگاهم ...

وقتی سگ هار قلاده پاره کرده در سازمان ملل پیجر را بالا کرفت ...

وقتی سگ هار قلاده پاره کرده در سازمان ملل پیجر را بالا کرفت ...

وقتی سگ هار قلاده پاره کرده در سازمان ملل پیجر را بالا کرفت ...

دلتنگی همین‌جاست. در همین فاصله‌یِ بینِ می‌خواهمت” و “دیگر ن...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط