از من غزلی مانده و از تو اثری نیست

از من غزلی مانده و از تو اثری نیست
در خانه ی تنهایی من ، هیچ دری نیست

"لیلا" شدنم دستِ خودم بود عزیزم !
جز من به خدا عاشقِ دیوانه تری نیست

بگذار و برو فکر نکن بی تو ... عجیب است
در رفتن ِتو هیچ غم و دردسری نیست

من حبسِ خودم هستم و تردید ندارم
دور و برِ من جز "منِ ِتنها" خطری نیست

در هر غزلم عشق نشسته ست کنارم
اما به خدا ذره ای از تو خبری نیست ...