می روم و می برمت به کام طوفان

می روم و می برمت به کام طوفان
تا که یکسان،بگذرد آب از سر ما
می سپرم دست تو را به دست هجران
تا که با هم،تیره گردد اختر ما
موی من شد سپید،ای جوانی دریغا
عمر دوباره،نبوده کسی را
شد چو آب روان،زندگانی دریغا
عمر دوباره،نبوده کسی را
تو دل آرای من،یک شب به عالم،پریشان نبودی
تو که همپای من،در وادی غم،شتابان نبودی
تو ندانی غمم،که ندانی دریغا
عمر دوباره،نبوده کسی را
گرچه بر جانم بلایی
دل فریبی،دل ربایی
با همه این بی وفایی
آرزوی قلب مایی
تو ندانی غمم،که ندانی دریغا
عمر دوباره،نبوده کسی را