گلدان های لبخند را در حیاط چهره بگذارید؛

گلدان های لبخند را در حیاط چهره بگذارید؛
چشم های عاشقتان را آب بزنید؛ پلک های خسته را جارو کنید؛
نان تازه ای از سر کوچه نشاط بگیرید؛
هر صبح، بنشینید، عشق بخورید و عشق بنوشید.
به خدا آفتاب از پشت کوه ها سر بر نمی آورد،
مگر برای آموختن عشق و نواختن دلدادگی!
ای صبح، تازه ام کن!
سلامتان باد، ای مسافران نسیم که از مسافرخانه شب، عزم سفر روح کرده اید!
مرا با خود به سفر تازگی، به مقام آفتاب ببرید.
تازگی، معرفت چشم است به ذات آفریدگار.
تازگی، شکر روح است بر داشتن تنی چون صنم زیبا.
تازگی، راز پرستش آفریدگار است.
تازگی، نماز ذره هاست؛
پس بسم الله،
ای صبح، تازه ام کن!