انگار سال هاست که در من تنیده ای

انگار سال هاست که در من تنیده ای

انگار جای قلب ، تو در من تپیده ای

          انگار کودکانه ترین خنده ی مرا

          با چشم های تیله ای ات سر کشیده ای

با بوسه های شیشه ای ات از تمام ِ من

لی لی کنان به خانه ی قلبم پریده ای…

          در این حریم_ امن بمان و خدای باش…

          هرگز چنین خدا شدنی را ندیده ای …

لبخند ِ چشم های تو پیغمبر ِ من است

با وحی ِ دست هات مرا آفریده ای…

          از آسمان ِ چشم ِ تو خورشید می چکد

          انگار آرزوی مرا خواب دیده ای …

… شهزاده می شوی و می آیی و می بَری

همراه خود مرا دَم ِ صبح ِ سپیده ای…

          در بازوان ِ گرم ِ تو ، من زنده می شوم

          - این قلعه های امن که بر من کشیده ای- …

… پیغمبری … خدای منی … شاهزاده ای …

حتی به جای قلب ، تو در من تپیده ای …