تویی بهانه ام اما بهانه ای که ندارم

تویی بهانه ام اما بهانه ای که ندارم
گذاشته ام سرخود رابه شانه ای که ندارم
تمام عمر کشاندی مرابسوی نگاهت
تمام عمربسوی نشانه ای که ندارم
چگونه حرف دلم را به چشم هات بگویم
قصید ه
ای که نگفتم ترانه ای که ندارم
مرارها بگذار دراین قفس بنشینم
که دل خوشم به همین اب و دانه ای که ندارم