((((( ای ساربان. )))))

((((( ای ساربان. )))))

به هوش ای ساربان , بیمار داری .
عزیز و عابدی تبدار داری .

ز جور و ظلم و استبدادِ دوران .
یتیمی بی پناه و زار داری .2111سسسس

بسی ماتمزده از چرخِ گردون .
به سویِ کوچه و بازار ذاری .

تو از آن عترت و آلِ پیمبر .
لبانی خشک و آتشبار داری .

ببین از شامِ یلدایِ غریبان .
بسی مظلومه و غمبار داری .

نظر کن که نوامیسِ بشر را .
بدون از معجر و دستار داری .

یکی محنت نصیب و دل شکسته ..
ز دیوار و در و مسمار داری .

میانِ خیلِ در بندانِ محزون .
پرستاری امانتدار داری .

یکی سنگِ صبور و شیر نسوان .
از این چرخِ فلک بیزار داری .

همی دانم که در جمعِ اسیران .
خطیبی قافله سلار داری .

سه ساله کودکی , گریان و نالان .
در این اوضاعِ نا هموار داری .

به بامِ نیزه هایِ کاروانت .
بسی دلداده و دلدار داری .

به بامِ ناقه هایِ عور و عریان .
گروهی بی کس و بی یار داری .

اگر چه اندر این تلِِّ دلازار .
تو حکّامی جنایتکار داری .

در این راهِ پر از خارِ مغیلان .
تو مسئولیّتی دشوار داری
.
مکن تندی تو با این خسته جانان .
اگر خوفی از آن دادار داری .

به سویِ مقصدت , آهسته می ران .
که بیماری ولایتدار داری .

** الا ای خرمن گردون , بسوزی .
که زیرِ خرقه ات , زنّار داری .

به جایِ دل , یقینأ ای ستم کیش .
تو خارا سنگِ بس اِدبار داری .

دلا این خامه یِ خونخواهِ خود را .
بسانِ تیغِ آن مختار داری .

درونِ دُرجِ جان و تار و پودت .
نشان از گوهرِ ایثار داری .

هزاران بغض داری در گلویت .
ولیکن , بیم از گفتار داری .

مگر بعد از هزار و چارصد سال .
خبر از آن شقایقزار داری ؟

عظیما : اینچنین طبع و مرامی .
کنون از واحدالقهّار داری .

اگر در خواب بوده , دیدگانت .
دو چشمی بعد از این بیدار داری .

به دامن , فوج فوجِ ژاله ها را .
به قصدِ عفو و استغفار داری .
========÷÷÷÷÷÷÷÷====
شعر از عبدالعظیم عربی= خوزستان .1