" از یک غریبه...به دلیل زندگیم! "
" از یک غریبه...به دلیل زندگیم! "
part : ³⁶
یونگی اول از اینکه کسی چیزی بگوید لب زد...
_ چرا باز داری شروع میکنی؟!
+ چون هنوز مطمئن نیستم که اونا فقط دوستن!
هنوز همه به جیمین نگاه میکردند.
و هر نگاه فقط یک سوال داشت.
" چرا؟! "
و جیمین هم متوجه شده بود.
پس قبل از اینکه کسی بپرسد پاسخ داد...
_ اونا دو روزه پیش هم زندگی میکنن.
تازه فیلمشونم پخش شده پس انتظار نداشته باشین باور کنم.
رفتاراشونم که بنظر اصلا دوستانه نمیاد.
هر تحلیلی که جیمین میکرد یک پاسخ طولانی و دلیل منطقی داشت.
اما اینکه رفتار هایشان دوستانه نبود را...
خودشان هم نمیدانستد چرا؟!
یونگی که بنظرش حق با جیمین بود نگاهی با هر دویشان انداخت.
سپس گفت...
_ توضیحی دارین؟!
جونگکوک که زبانش بند آمده بود به تهیونگ نگاه کرد.
تهیونگ نیز همین کار را کرد.
با اینکه چیزی نمیگفتند اما همین نگاهشان یک مکالمه بود.
+ " میشه تو توضیح بدی؟! "
_ " نگران نباش! درستش میکنم! "
سپس تهیونگ گفت...
_ اول اینکه من بخاطر یسری دلایل نمیتونم برم خونهی خودم برای همین پیش جونگکوک میمونم.
چون ما متوجه شدیم جونگکوک یه بیماری داره و نیاز داره یکی حواسش بهش باشه منم بهش مدیونم پس میخوام مراقبش باشم.
اون فیلمیم که پخش شده صرفا توهم مردمه و دلیل خوبی نیست.
سوالی دارین؟!
جیمین که تهیونگ را خیلی سال است میشناخت متوجه شد که تهیونگ منظورش را خوب نمیرساند.
دلیل هایش خیلی موجه نبود.
چرا که فقط شرح حال داد و نگفت به چه دلیل نمیتواند برود خانهی خودش.
چشمانش را ریز کرد و رو به تهیونگ گفت...
_ تهیونگا!
تو داری رمزی حرف میزنی.
چرا نمیتونی بری خونهی خودت؟!
تهیونگ که انتظار همچین سوالی را داشت پاسخ داد...
_ به همون دلیلی که میدونی و نمیخوام راجبش حرف بزنم!
و در این جمع فقط یونگی ماجرا را نمیدانست.
پس پرسید...
_ میشه به منم بگین چخبره؟!
_ من بعدا بهت میگم یونگیا.
سپس رو به تهیونگ و جونگکوک کرد و گفت...
_ فکر نکنین متوجه نشدم که جواب یه سوالمو ندادین!
ولی بیشتر از این اذیتتون نمیکنم.
من چند دیقه دیگه میخوام تعطیل کنم میتونین اینجا بمونین!
ادامه دارد...
¹⁵ لایک
part : ³⁶
یونگی اول از اینکه کسی چیزی بگوید لب زد...
_ چرا باز داری شروع میکنی؟!
+ چون هنوز مطمئن نیستم که اونا فقط دوستن!
هنوز همه به جیمین نگاه میکردند.
و هر نگاه فقط یک سوال داشت.
" چرا؟! "
و جیمین هم متوجه شده بود.
پس قبل از اینکه کسی بپرسد پاسخ داد...
_ اونا دو روزه پیش هم زندگی میکنن.
تازه فیلمشونم پخش شده پس انتظار نداشته باشین باور کنم.
رفتاراشونم که بنظر اصلا دوستانه نمیاد.
هر تحلیلی که جیمین میکرد یک پاسخ طولانی و دلیل منطقی داشت.
اما اینکه رفتار هایشان دوستانه نبود را...
خودشان هم نمیدانستد چرا؟!
یونگی که بنظرش حق با جیمین بود نگاهی با هر دویشان انداخت.
سپس گفت...
_ توضیحی دارین؟!
جونگکوک که زبانش بند آمده بود به تهیونگ نگاه کرد.
تهیونگ نیز همین کار را کرد.
با اینکه چیزی نمیگفتند اما همین نگاهشان یک مکالمه بود.
+ " میشه تو توضیح بدی؟! "
_ " نگران نباش! درستش میکنم! "
سپس تهیونگ گفت...
_ اول اینکه من بخاطر یسری دلایل نمیتونم برم خونهی خودم برای همین پیش جونگکوک میمونم.
چون ما متوجه شدیم جونگکوک یه بیماری داره و نیاز داره یکی حواسش بهش باشه منم بهش مدیونم پس میخوام مراقبش باشم.
اون فیلمیم که پخش شده صرفا توهم مردمه و دلیل خوبی نیست.
سوالی دارین؟!
جیمین که تهیونگ را خیلی سال است میشناخت متوجه شد که تهیونگ منظورش را خوب نمیرساند.
دلیل هایش خیلی موجه نبود.
چرا که فقط شرح حال داد و نگفت به چه دلیل نمیتواند برود خانهی خودش.
چشمانش را ریز کرد و رو به تهیونگ گفت...
_ تهیونگا!
تو داری رمزی حرف میزنی.
چرا نمیتونی بری خونهی خودت؟!
تهیونگ که انتظار همچین سوالی را داشت پاسخ داد...
_ به همون دلیلی که میدونی و نمیخوام راجبش حرف بزنم!
و در این جمع فقط یونگی ماجرا را نمیدانست.
پس پرسید...
_ میشه به منم بگین چخبره؟!
_ من بعدا بهت میگم یونگیا.
سپس رو به تهیونگ و جونگکوک کرد و گفت...
_ فکر نکنین متوجه نشدم که جواب یه سوالمو ندادین!
ولی بیشتر از این اذیتتون نمیکنم.
من چند دیقه دیگه میخوام تعطیل کنم میتونین اینجا بمونین!
ادامه دارد...
¹⁵ لایک
- ۱۸۴
- ۰۵ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط