دلم

دلم
بهانه ی تـو را دارد
تو می دانی بهانه چیست؟
بهانه
همان است که شب ها خواب از چشم من می دزدد
بهـانه
همان است که روزها میان انبوهی از آدم ها
چشمانم را پی تو می گرداند
بهانه
همان صبری است که به لبانم سکوت می دهد
تا گلایه ای نکنم از "نبودنت"