زندگیِ تو، بومی‌ست که فقط قلم‌مویِ خودت حق دارد روی آن حر

زندگیِ تو، بومی‌ست که فقط قلم‌مویِ خودت حق دارد روی آن حرکت کند. اما امان از تماشاچیانی که هیچ‌گاه نه بوم داشته‌اند و نه رنگ، ولی از دور درباره‌ی ترکیبِ رنگ‌های تو حکم صادر می‌کنند. آن‌ها نمی‌دانند تو برایِ ساختنِ این قرمز، چقدر از خونِ دلت مایه گذاشته‌ای. یادت باشد؛ قضاوتِ دیگران، “گرد و غباری” روی لباسِ توست؛ تکانی بده و به مسیرت ادامه بده. اگر بخواهی برایِ هر حرفی بایستی و توضیح بدهی، مقصد را گم خواهی کرد.