هـرچه بیـشتر میـگذرد

هـرچه بیـشتر میـگذرد
بیـشتر و بـی بهانه تر
دوسـتت دارم
اصـلا چرا راه دور برویـم
به تعداد همیـن تیـک تاکِ ساعتِ اتـاق
کـه هر شب
ثانیـه هایِ محروم بـودنم
از آغوشت را بـرایـم میشـمارد
به تعداد لبـخند هایی که
از درد
میـان گریـه میـزنم ...
من،
به همـان اندازه که
از ثـانیـه هایِ بی تو بودن، بیـزارم
دوسـتت دارم ...