یادمه از مردی پرسیدم بچتو بیشتر دوست یا همسرت رو ؟

یادمه از مردی پرسیدم بچتو بیشتر دوست یا همسرت رو ؟

جواب جالبی داد:

گفت بچمو عاشقانه دوست دارم ولی زنم رو عاقلانه.

من عاشق بچم هستم همه کارهاش رو دوست دارم، همه افکارش رو وهمه حرکاتش رو همه چیزش برام زیباست حتی اگر برای دیگران بد باشه

ولی همسرم رو عاقلانه دوست دارم

دختر زیبای رویاهای من وقتی با من ازدواج کرد زیباترین موها رو داشت بنابرین الان که بین موهای زیبایش موهای سفید میبینم من اون موهای سفید رو می پرستم وقتی با من ازدواج کرد صورتش بسیار زیبا بود حالا که چروکهای صورتش را می بینم من اون خطهای صورتش رو سجده میکنم وقتی از دست من عصبانی میشه و سکوت میکنه من اون سکوت رو دوست دارم.
وقتی به خاطر من چندین سال با ناملایمات ساخته؛ من اون ساختنش را دیوانه وار دوست دارم پس من نسبت به همسرم عاقلانه عاشق هستم.

زن هر چقدر هم که بزرگ شود ،
همسر شود ،
مادر شود ،
مادر بزرگ شود ،

درونش هنوز هم دختری کوچک چشم انتظار است، انتظار می کشد برای لوس شدن و محبت دیدن. دستی میخواهد برای نوازش و چشمی برای ستایش....

آره نگار خانوم...
شما ما ندیده بگیر باشه ....^_^


زه غمت به که بنالم گل نازنین نگارا....به خدا که خون نمودی دل زار این رضا را

من اگر هزار بند از غم تو غزل سرایم....نکند کسی که باور منه غم غزل سرا را

چو به تو نظر نمودم همه حاجتم روا شد.....به رخت نگار دیدم به خدا خوده خدا را....!

بابت عکس هم دنیا خانونم ممنون....یه دنیا!