افسونگر...

افسونگر...
من افسون شده ی آن چشمان افسونگرم...!
که سوزهای این زمانه را به جان میخرم... با اندیشه ی تو ای جان من, به افقهای دور آینده مینگرم .
دیوانه تر از خورشید می تابد عشق فزونی ام...!
من طلسم رویاهای تو را... با دستانم می شکنم...