غزلم زنده بمان قافیه هایت با من

غزلم زنده بمان قافیه هایت با من
پشتِ هم واژه بچین توے دهانم تا من
حک ڪنم روے تنت هرچه ڪه دارم، از عشق
«دوستت دارم» و این را تو نوشتے یا من؟!
غزلم زار نزن چشمِ تو بیت الغزل است
نڪند پیش ڪسے گریه ڪنے حتے من
بغلم ڪن ڪه به هم ریخته ام، با من باش
هیچ ڪس را تو «ردیف»ش نڪنے الّا «من»
یک ڪمے راه بیا، تا دلِ ««او»» راهے نیست
غزلم زنده بمان قافیه هایت با من ...

 پشت دل ‌بازترین
پنجرھ،...
تنڪَ است دلـــم..!