همین که خواستم از آخرین قفس بپرم

همین که خواستم از آخرین قفس بپرم
 رسید نامه ی سنگت چه ناگهان به پرم
 هنوز چشم به راهم که باز لطف کنی
هنوز منتظر نامه های سنگ ترم
 بهار آمد ماندم ، پرنده ها رفتند
 پرنده ها که بیایند راهی سفرم
 بلا که همیشه بد نیست راستی دیدی
 تو آن بلای قشنگی که آمدی به سرم
 من و تو ما شده بودیم اگر نفهمیدیم
 منم که می گذری یا تویی که می گذرم