خود را به خدا بسپار،

خود را به خدا بسپار،

وقتی که دلت تنگ است

وقتی که صداقتها ،

آلوده به صد رنگ است

خود را به خدا بسپار،

چون اوست که بی رنگ است

چون وادی عشق است او،

چون دور ز نیرنگ است

خود را به خدا بسپار ،

آن لحظه که تنهایی

آن لحظه که دل دارد ،

از تو طلب یاری

خود را به خدا بسپار ،

همراه سراسر اوست

دیگر تو چه میخواهی

بهر طلبت از دوست

خود را به خدا بسپار،

آن لحظه که گریانی

آن لحظه که از غمها ،

بی تابی و حیرانی

خود را به خدا بسپار،

چون اوست نوازشگر

چون ناز تو میخواهد ،

او را ز درون بنگر

خود را به خدا بسپار ...