شب که به خانه میرسم...شکسته بالو خسته جان...در غم فردایه

شب که به خانه میرسم...شکسته بالو خسته جان...در غم فردایه دگر باز به خواب میروم....از لب خشک شاخه ها توقع جوانه نیست....اسب نفس بریده را طاقت تازیانه نیست....فرشته ی نجات من دیر به ما رسیدی...کهنه شده است زخمه ما..کوشش بی سمر نکن....