عشق رمانتیک من

عشق رمانتیک من
❤😎پارت ۶۴

هانیل: دستتو بکش

جونگ هی: چی میشه مثل قبل عاشقم باشی هااا؟ (داد)

هانیل: اون زمان یه اشتباهی بیش نبود

جونگ هی: نمیبینی؟ من به خاطر تو دارم تلاش می‌کنم که آدم خوبی باشم ولی تو اصلا توجه ای نمیکنی

هانیل: آدم خوبی باشی؟اینکه منو مجبور به زندگی کردن باهات کنی کار خوبیه؟من فقط از سر اجبار اینجام همینو بس

جونگ هی: تو باید عاشقم بشی درست مثل قبل یادت نیست؟ (هیچ وقت همدیگه رو ول نکنیم؟)

(برگشت به ۳ سال پیش)

جونگ هی: عشقم

هانیل: جانم

جونگ هی: بیا یه قولی بدیم

هانیل: چی؟

جونگ هی: هر اتفاقی هم که افتاد همو ول نکنیم

هانیل: مثلا قراره چه اتفاقی بیوفته خنگول؟

جونگ هی: هیچی ولی اگه هم افتاد

هانیل: باشه ولی از این فکرا نکن

جونگ هی: (خنده) بیا بغلم فیلم ببینیم

هانیل: اومدم (خنده کیوت)

ویو صبح

از خواب بیدار شدم دیدم جونگ هی نیست رفتم تو سالن اصلی صبحونه امو خوردن رفتن و رفتم تو اکسپلورر که گوشیم زنگ خورد

هانیل: الو؟

ناشناس: میخوای بدونی دوست پسر عزیزت کجاس؟

هانیل: تو...تو

ناشناس: الان تو تخت کنار منه

هانیل: زر نزن زنیکه

ناشناس: باور نداری پس اینو ببین

یه ویدیو برام فرستاد که بازش کردم و اون..اون خودش بود...جونگ هی..بود..ولی آخه چرا؟ (بغض) الکی بود حرفای دیروزش؟

گوشیم زنگ خورد

ناشناس: دیدی؟ حالا هم گمشو از زندگیمون بیرون ا‌گه تو نبودی ما زودتر باهم بودیم

گوشیو قط کردم و گذاشتم روی میز و پاهامو تو دلم جمع کردم که بعداز ۱ ساعت اومد خونه

جونگ هی: سلام عروسکم: (ذوقی)

هانیل: سلام (سرد و گرفته)

جونگ هی: چیشده عصبانی ای؟ پریود شدی؟ ماساژت بدم؟

سعی کردم تو چشماش نگاه کنم ولی نشد تو خیلیی...خیلیی

هانیل: عوضی (زیرلب)

جونگ هی: چی؟

بلند شدم و رفتم تو اتاق و در و قفل کردم و ساکمو آوردم و وسایلمو جمع کردم و بعد گذاشتم تو کمدم

ویو فردا درو باز کردم که دیدم جلوی در خوابش برده آروم از کنارش با چمدونم رد شدم و یه تاکسی گرفتم و ترکش کردم بعد از ۷ ماه به زور خودمو جمع و جور کردم و رو پای خودم وایسادم و هیچ نیازی به مردا نداشتم

(پایان فلش بک)


از یه جایی به بعد، دیگه دوست نداری همه چی درست شه فقط دوس داری همه چی تموم بشه..