l

l

" زمستان درون "


بگذار تا من

با زمستانی که در درونم می تازد

تنها بمانم

و تو را بر دستهای خورشید رها کنم .

تنها به خاطر چشمان آفتابخورده ی روشن توست

که هنوز به آسمان نگاه می کنم :

چشم هایی که خورشید را

در خود حل کرده و

و مرا میان این تن بیگانه با خودم

ذوب می کنند..


می خواهم تو را

بر دست های خورشید رها کنم .

اما اگر روزی دلت غروب خواست و

سکوت خواست و

صبوری خواست ،

مرا از تیغه ی خورشید صدا بزن

تا چشمهای تشنه ات را

بارانی کنم..

حالا می خواهم با این زمستان

تنها بمانم...l