بچه که بودیم وقتی چشم می‌ذاشتیم...

بچه که بودیم وقتی چشم می‌ذاشتیم...

حتی اگه تا صد هم می‌شمردیم دوست‌هامون رو پیدا می‌کردیم....

پشت دیواری، توی کمدی، زیر میزی یا پشت درختها...

همینجا بود، همین نزدیکی‌ها...

گاهی حتی صدای نفس‌هاشونو می‌شنیدیم...

اصلا قایم می‌شدن که پیدا بشن...

که پیدا بشن و ما از خوشحالی جیغ بکشیم...!!!

امروز چی؟؟؟!!!

همه چیز یه جور دیگه‌ست....

حتی بازیها...!!!

یک لحظه چشم می‌ذاریم...

یک عمر خیره می‌مونیم به جاهای خالی...!!!

یهو گم میشه «یه آدم»...!!!

گاهی حتی «یک احساس»...!!!

و بعضی وقت‌ها «یک معرفت»...!!!
B.B.M