نـــــــــــگران من نبــــــــــــاش

نـــــــــــگران من نبــــــــــــاش
من آنقدر امـــــــــــروز و فرداهای نیـــــــــامدن را دیده ام كه دیگــــــــر هیچ وعده ی بی ســــــــــرانجامی خواب و خیــــــــــــال آرزویم را آشفته نمیـــــــــــــــكند....
حالا یاد گرفـــــــــــــته ام كه فــــــــــــــراموشی دوای درد همـــــــــــه ی نیامدن ها و نداشتـــــــن ها و نخواستن هاســـــــــــــت....
یــــــــــــــاد گرفته ام كــــــــه از هیچ لبـــــــــخندی خیــــــــــــال دوست داشتن بـــــــــــه سرم نزند یــــــــاد گرفته ام كه بشنوم تــــــــــــــــا فردا...
و به روی خـــــــــــودم نیاورم كه فـــــــــــــــــــــرداها هــــــــــیچوقت نمی آینــــــــد...