چه آسان بُرده ای ای جان دِل وجان
چه آسان بُرده ای ای جان دِل وجان
شُدم آواره ی دَشت و بیابان
چه کردی با دلم ای مُرغ وَحشی؟
شُدی صَد وصله بَر جانِ پَریشان
به باغَت آمدَم یک غُنچه بویَم
شِکَستی شاخه را از بیخ و بُنیان
توجان عُمریست دَر دِل لانه داری
گرفته شُعله ات سوزَد تَن و جان
گَهی بَر آسمانَت چون سِتاره
زَنَم سوسو بوقتِ باد و بوران
زِمستان آمد و هَر سو دَوانَم
بیا بُگشا دَرِ صَد قفلِ زندان
شُدم آواره ی دَشت و بیابان
چه کردی با دلم ای مُرغ وَحشی؟
شُدی صَد وصله بَر جانِ پَریشان
به باغَت آمدَم یک غُنچه بویَم
شِکَستی شاخه را از بیخ و بُنیان
توجان عُمریست دَر دِل لانه داری
گرفته شُعله ات سوزَد تَن و جان
گَهی بَر آسمانَت چون سِتاره
زَنَم سوسو بوقتِ باد و بوران
زِمستان آمد و هَر سو دَوانَم
بیا بُگشا دَرِ صَد قفلِ زندان
- ۴.۷k
- ۱۲ اسفند ۱۳۹۹
دیدگاه ها (۶)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط