یونگی← چهار ساعت بود که نشسته بود روی مبل و هی منتظر بود

یونگی← چهار ساعت بود که نشسته بود روی مبل و هی منتظر بود بیای پایین یا حداقل از تو اتاقت صدایی بیاد اما هیچ سکوت مطلق بود!بعد از کلی کلنجار رقتن با غرورش بلند شد و با قدمای تندی به سمت اتاق خوابت رفت و بدون در زدن و اجازه گرفتن درو باز کرد

یونگی:معلوم هست داری چیکار میکنی؟

هیچ صدایی ازت نیومد روی تخت دراز کشیده بودی و پتو رو کشیده بودی رو خودت همه چی عادی بود یونگی فکر کرد خوابیدی و میخواست بره بیرون که شیشه های خالی قرص روی زمین باعث سد همونجا متوقف بشه یکم طول کشید تا مغزش لود بشه بعد خیلی سریع خودش رو بهت رسوند و نشست رو تخت و تکونت داد

یونگی: امیدوارم اون کارو نکرده باشی

هیچ واکنشی نداشتی و تکون نمیخوردی یونگی از ترس دیوونه شده بود بدنش به طرز دهشتناکی میلرزید و تنها کاری که تونست بکنه این بود که زنگ بزنه امبولانس. چند ساعت بعد وقتی رسونده بودنت بیمارستان و معدت رو شست و شو داده بودن،یونگی رو صدا کردن تا بیاد پیشت اونم با چشماش قرمز پف کرده و رنگ پریده اومد تو و تا ترو دید خودشو انداخت روت و محکم بالت کرد و هق هق بلندی رو سر داد

یونگی:خیلی ترسیدم خیلی

&ببخشید اگه نگران شدی من فقط خیلی دلم شکست

یونگی:حق داری واقعا حرف بدی زدم اما اینو بدون هرچیم بشی تو دختر کوچولوی خودمی





جیهوپ←یک ساعت از موقعی که مچت رو درحال خود*کشی گرفته بود می‌گذشت صبر کرده بود وقتی کاملا آروم شدی باهات حرف بزنه وقتی دید الان وقتشه آروم اومد کنارت نشست و دستشو انداخت دور شونت و سرتو گذاشت روی سینش


جیهوپ:داداشی...گل من من اون لحظه عصبی بودم اما اصلا حق نداشتم دل نازک و شیشه ای فرشتم رو بشکنم پس بهت حق میدم که خیلی بهم ریخته باشی اما لطفا این دفعه اگه این اتفاق برات افتاد بیا پیش خودم بهم بگو که ازم ناراحت شدی اما التماست میکنم لطفا به فکر نابود کردن جسم خودت و روح من نباش..باشه؟

&سعیمو میکنم

جیهوپ:همینم برام کافیه:)




پایان هیونگ لاین🫠