P

P7
#کامل‌و‌ناقص


آب دهنم رو به سختی پایین فرستادم و بعد از چند بار پلک زدن پشت سر
هم گفتم:
کوک: بهش تکست بده
میخوام انجامش بدم
دخترخاله مو خرماییم نیشخندی زد و بعد از باز کردن سر ماژیک, از روی میز پایین پرید و جلوی تخته ی وایت برد کوچیکی که روی دیوار آویزون
کرده بودم ایستاد.
ماژیک قرمز رنگ رو روی تخته کشید و شروع به نوشتن کرد
(پلن شماره ۱: دزدیدن‌لباس‌زیر‌کیم‌تهیونگ)

زندگی خیلی عجیبه. . . خیلی زیاد و فراتر از حد تصور. . .
اما در حال حاضر نمیخوام وارد جزئیات شم
یعنی حوصلشو ندارم
همین که من الان داخل سلف دانشگاه نشستم و بجای خوردن ساندوچ فیله ای که گرفتم
به شرت کیم تهیونگ فکر میکنم, اینکه زندگی عجیبه رو تایید میکنه.
گازی به ساندویچم زدم و به اطرافم نگاهی انداختم.
حس میکردم همه به جز من, تو یه بیخیالی کامل سیر میکنن.
اما طی بیست و چهار ساعت اخیر, زندگی من به دو تکه تبدیل شده بود؛
یک : شرت کیم تهیونگ
دو : دزدیدن شرت کیم تهیونگ
درسته که من دیوونه اون آیدل لعنت شده هستم اما دلیل نمیشه که به فکر سود خودم نباشم فروختن یکی از لوازم شخصی اون پسر میتونه زندگیمو
از این وضع فالکت بار نجات بده.