چرا چشمای من خیسه...چرا عکساتو می بوسم

چرا چشمای من خیسه...چرا عکساتو می بوسم

مثل باغی که خشکیده...دارم از ریشه می پوسم

مثل دیوونه ها گیجم...همش بیهوده می خندم

دو تا عاشق که می بینم...سریع چشمامو می بندم

خودم داغم نمی فهمم...زمان راحت جلو می ره

می خوام چیزی بگم اما...گلومو بغض می گیره

یعنی دیوونگی اینه...یعنی من دیگه دیوونم

چرا هر روز ساعت ها...به عکست خیره می مونم

می خوام دیوونه باشم تا...به این دنیا بفهمونم

میونِ این همه عاقل...فقط من گیج و دیوونم

تو این روزای دلتنگی...دارم هر لحظه می بارم

آخه دیوونگی چاره ست...واسه دردی که من دارم

جوابِ این چراها رو...تویی که خوب می دونی

نمی تونم اَزت رد شم...تویی که خوب می تونی